Panimula: Ang Minamahal na Wikang Japanese sa Buong Mundo, ngunit Bakit Mataas ang Rate ng Pag-susuko?

Dahil sa impluwensya ng pop culture tulad ng anime at manga, at ang pagdami ng mga taong nagnanais magtrabaho o mag-aral sa Japan, patuloy na dumarami ang mga dayuhang nag-aaral ng Japanese sa buong mundo. Kapag tiningnan ang mga forum sa ibang bansa (tulad ng Reddit) at mga website ng komunidad sa pag-aaral ng wika, makikita ang araw-araw na pagdami ng mga post na puno ng sigla tulad ng "Nagsimula na akong mag-aral ng Japanese!" o "Pangarap kong pumunta sa Japan."

Ngunit sa kabilang banda, mayroon ding reyalidad na ang Japanese ay itinuturing na "isa sa mga pinakamahirap matutunang wika sa mundo," kung kaya't maraming mag-aaral ang nababangga sa matataas na hadlang at tuluyang sumusuko sa kalagitnaan.

Hindi lamang ang mga mag-aaral mula sa mga bansang gumagamit ng Ingles o Europa na may ganap na magkakaibang istruktura ng wika, kundi pati na rin ang mga mag-aaral mula sa mismong Asya ay nahihirapan sa kumplikadong sistema na natatangi sa wikang Japanese. Ano nga ba ang eksaktong ipinag-aalala nila, at saan sila nahihirapan?

Sa artikulong ito, susuriin natin ang mga "totoong hinaing" na pinag-uusapan sa mga komunidad ng mga mag-aaral sa ibang bansa, ang "4 na hadlang" na kanilang hinaharap, at ang mga makabagong paraan upang malampasan ang mga ito. Para sa mga dayuhang nag-aaral ng Japanese, at sa mga Hapong nagnanais na suportahan sila, tiyak na magbibigay ito ng magagandang ideya sa pag-aaral ng wika.

Hadlang 1: Ang Walang Katapusang Pagsasaulo — Ang "Kanji"

Sa mga forum ng pag-aaral ng Japanese sa ibang bansa, ang madalas at pinakamadramang pinag-uusapan ay ang problema tungkol sa "Kanji".

Ang Tunay na Hinaing ng mga Mag-aaral:

・"Bakit may tatlong uri ng writing system (Hiragana, Katakana, Kanji)?!"

・"Onyomi at Kunyomi? Hindi ko maintindihan kung bakit nag-iiba ang basa sa iisang letra depende sa sitwasyon."

・"Feeling ko nagdo-drawing ako. Ang magsaulo ng libu-libong karakter ay lampas na sa kakayahan ng utak ng tao."

Para sa mga taong ang unang wika ay gumagamit lamang ng iilang letra tulad ng alpabeto o hangul para ipahayag ang lahat ng tunog (phonograms), ang "Kanji" (ideograms) kung saan ang bawat letra ay may sariling kahulugan, ay isang ganap na kakaibang konsepto. Bukod pa rito, ang sistema kung saan ang isang Kanji ay may maraming paraan ng pagbasa ay nagmumukhang "hindi lohikal at walang kwentang panuntunan" sa kanilang paningin.

Solusyon: Itigil ang Pagsasaulo sa Lamesa, Gamitin ito sa "Buhay na Komunikasyon"

Kung gagawin mong "isang simpleng test ng pagsasaulo ng simbolo" ang Kanji, tiyak na mauubos ang iyong motibasyon. Upang malampasan ito, mahalagang tingnan ang Kanji bilang isang "tool para sa komunikasyon sa totoong mundo."

Ang pinaka-epektibong paraan ay ang araw-araw na pakikipag-chat (sa LINE o SNS) sa mga kaibigang Hapon. Sa mga simpleng mensahe tulad ng "Kumain ako ng masarap na 焼肉 (Yakiniku) ngayon!" o "Uulan daw bukas, mag-気をつけて (mag-ingat) ka," natutunan nila kung paano ginagamit ang mga Kanji sa totoong buhay, kaya mas mabilis itong tumatatak sa isip. Ang paggamit ng Kanji kasama ng isang kaibigan kung saan ayos lang magkamali at magtawanan ay mas mabilis na maa-absorb ng utak kaysa sa pagtitig sa mga letrang nakasulat sa aklat.

Hadlang 2: Mahirap Tantiyahin na Distansya — Ang "Keigo" (Honorifics)

Pagkatapos matutunan ang basic grammar, at kapag susubukan na nilang makipag-usap sa mga native speaker, ang susunod na hahadlang sa kanila ay ang natatanging sistema ng "Keigo" (magalang na pananalita) sa Japanese.

Ang Tunay na Hinaing ng mga Mag-aaral:

・"Hanggang kahapon ang natutunan ko ay 'Taberu' (kumain), tapos biglang naging 'Meshiagaru' o 'Itadaku'—nag-iba na yung buong salita kaya nag-panic ako!"

・"Kanino at anong antas ng paggalang ang dapat kong gamitin? Sobrang kumplikado ng hierarchy ng mga relasyon ng tao."

・"Natatakot akong magsalita dahil baka magkamali ako sa Keigo at magalit ang kausap ko."

Bagaman maraming wika sa ibang bansa ang may "magalang na pananalita," bihira ang sistemang tulad ng Keigo sa Japanese na nag-iiba ang mismong anyo ng pandiwa depende sa "Uchi at Soto" (sariling grupo vs. ibang tao), "Hierarchy" (nakakataas o nakakababa), at "Antas ng Pagiging Malapit." Kailangang matutunan ng mag-aaral hindi lang ang "batas ng wika" kundi pati na rin ang "batas ng kumplikadong relasyon ng mga Hapon," na nagdudulot ng matinding takot sa pagsasalita (speaking block).

Solusyon: "Paggalang (Respect)" at "Pantay na Relasyon" kaysa sa Pagiging Perpekto

Ang solusyon sa problemang ito ay: "Huwag matakot magkamali, magsalita ka muna," at para sa mga nagtuturo o tumatanggap sa kanila, "Respetuhin sila bilang kapantay na partner."

Halos walang Hapon ang magagalit nang totoo kung magkamali man ang isang dayuhan sa paggamit ng Keigo. Basta't alam nila ang basic na "Desu/Masu" form, sapat na iyon para sa pang-araw-araw na komunikasyon. Ang mahalaga ay hindi ang piliting magsaulo ng sobrang pormal na business Keigo, kundi ang bumuo ng "pagkakaibigan" kung saan malaya kayong makakapag-usap tungkol sa mga hobbies o pang-araw-araw na buhay. Sa isang pantay at mainit na relasyon kung saan kayo ay naglalaro at nagtatawanan nang magkasama, madali ninyong maituturo ang, "Medyo pormal yung sinabi mo, pwede mong gawing mas casual para mas natural." Ang ganitong koneksyon ng tao ang pinakamabisang gamot upang mawala ang takot sa Keigo.

Hadlang 3: Pag-intindi sa Hindi Sinasabi — Ang "High Context" (Pagbasa ng Sitwasyon)

Kahit gumaling na sa Japanese, maraming dayuhan ang patuloy na nahihirapan sa kultura ng komunikasyon ng Japan na nangangailangan ng kakayahang "basahin ang ibig sabihin sa likod ng mga salita."

Ang Tunay na Hinaing ng mga Mag-aaral:

・"Laging tinatanggal ang subject (ako, ikaw), kaya naliligaw ako kung sino ang gumawa ng ano para kanino."

・"Kapag tumatanggi sa imbitasyon, laging sinasabing 'Chotto...' (Medyo...). Kung No, sabihin sanang No ng diretso!"

・"Nung inintindi ko nang literal ang sinabi nila, sinabihan akong 'Hindi ako marunong bumasa ng sitwasyon (KY)'. Wala namang nakasulat sa aklat na ganun!"

Ang Japanese ay isa sa may pinakamataas na "High Context Culture" sa buong mundo (komunikasyong labis na nakadepende sa konteksto o sitwasyon). Para sa mga taong galing sa "Low Context Culture" (kultura kung saan direktang sinasabi ng salita ang lahat) tulad ng Amerika o Europa, ang gawaing ito na "pakiramdaman o basahin ang sitwasyon" ay hindi kailanman matututunan sa pamamagitan lamang ng pag-aaral ng grammar o vocabulary.

Solusyon: Language Exchange (Pagpapalitan ng Wika) na "Ini-enjoy" ang Kultura

Ang hadlang na ito ay hindi kayang lampasan kung sa loob lamang ng silid-aralan ng language school ka matututo. Ang susi sa paglutas nito ay nasa "Cultural Language Exchange" (Pagpapalitan ng Wika at Kultura).

Kailangan ng pagkakataon na pag-usapan at ikumpara ang kultura ng isa't isa, tulad ng: "Bakit umiiwas ang mga Hapon na magsabi ng direktang 'No'?" — "Dahil iyon ay isang uri ng kabaitan at pag-iingat para hindi mapahiya ang kausap." Kaysa sa pormal na relasyong "guro-estudyante," ang pagkakaroon ng komunidad o mga kaibigan kung saan pwede ninyong ibahagi ang inyong mga pananaw ("Ganito sa Japan, paano naman sa inyo?") ang kaisa-isang shortcut upang natural na maunawaan ang malalalim na nuances ng wikang Japanese.

Hadlang 4: Ang Agwat (Gap) sa Pagitan ng "Japanese sa Aklat" at "Totoong Japanese"

Ang huling hadlang na aming ipapakilala ay isang napakalupit na reyalidad na madalas maranasan ng mga pinaka-masisipag na mag-aaral.

Ang Tunay na Hinaing ng mga Mag-aaral:

・"Nakapasa na ako ng JLPT (Japanese-Language Proficiency Test) N2, pero hindi ko pa rin maintindihan ang usapan ng mga Hapon sa Izakaya (bar)."

・"Ang mga salitang ginagamit ng mga karakter sa anime ay sobrang layo sa mga salita sa aklat, parang ibang wika na ito."

・"Perfect akong magsalita sa loob ng language school, pero paglabas ko sa kalye, hindi na nila ako maintindihan. Nawawalan na ako ng tiwala sa sarili."

Ang Japanese na natututunan sa mga ibinebentang aklat ay masasabing "sobrang tama at magandang Japanese na pinalaki sa loob ng sterile na kwarto." Subalit, sa totoong buhay, sa mga kalye, SNS, at sa usapan ng mga kabataan, naglipana ang mga slang, pinaikling salita, dialects (dayalekto), at mga kakaibang intonasyon. Marami ang nagugulat at sumusuko sa agwat na ito dahil nararamdaman nilang "Naging walang kwenta ang lahat ng inaral ko."

Solusyon: Huwag "Magpa-turo", Tumalon sa Kapaligiran Kung Saan Maaari Kayong "Maglaro"

Upang mapunan ang agwat na ito, hindi na kailangan ng karagdagang "pag-aaral." Ang kailangan ay "Aktwal na Karanasan" at "Kasayahan."

Dapat lumabas ang mga mag-aaral mula sa silid-aralan at makihalubilo sa mga Hapon sa pamamagitan ng kanilang mga hilig (anime, games, sports, musika, atbp.). Ang mga salitang ginagamit kapag nag-uusap tungkol sa paborito ninyong idol, o kapag naglalaro ng online games gamit ang voice chat, iyon ang tinatawag na "Buhay na Japanese." Ang wika ay hindi isang akademikong paksa para makakuha ng mataas na marka sa test; ito ay isang tool para magkaintindihan ang mga puso ng mga tao at magtawanan nang magkasama. Isara ang aklat, makipagkaibigan sa mga totoong Hapon, at makipaglaro sa kanila. Ito ang pinakamalakas na paraan upang wasakin ang hadlang sa wika.

Pangwakas: Ang Pag-aaral ng Wika ay Hindi Isang "Laban na Mag-isa" Kundi "Masayang Interaksyon"

Kapag tiningnan natin ang "4 na Hadlang" na hinaharap ng mga mag-aaral sa ibang bansa (Kanji, Keigo, High Context, at ang Agwat sa Totoong Japanese), mapapansin natin ang isang pagkakatulad. Iyon ay, "Ang mga problemang ito ay lumalabas dahil sinusubukan nilang harapin ang wika nang mag-isa sa harap ng lamesa, at pilit na isinisiksik ito sa utak bilang 'kaalaman'."

Ang layunin ng mga dayuhan sa pag-aaral ng Japanese ay hindi lamang para maging "kapaki-pakinabang na lakas-paggawa (labor force) sa Japan." Interesado sila sa bansang Japan, gusto nilang malaman ang paraan ng pag-iisip ng mga Hapon, at nais nilang kumonekta sa puso ng mga tao rito.

Kahit na hindi sila makapag-aral sa mga mamahaling language schools dahil sa agwat sa edukasyon o kakulangang pinansyal, laging bukas ang daan para matuto ng wika. Ito ay ang "Pantay na interaksyon ng mga tao kung saan hindi kailangan ng pera (Language Exchange)."

Tayo namang mga Hapon, na nagtuturo at tumatanggap sa kanila, ay kailangang baguhin ang ating pananaw na ituring silang mga "estudyante" o "dayuhang manggagawa" lamang. Dapat natin silang tanggapin bilang kapantay na tao, at "mga magiging kaibigan."

"Anong magandang anime ang napanood mo kamakailan?" "Alam mo ba, pati kaming mga Hapon, madalas magkamali sa pagsulat ng Kanji na yan! (haha)"

Ang ganitong mga nakakarelaks na usapan at masayang pakikihalubilo sa lipunan bilang magkakaibigan ang magiging "pinakamagandang textbook" para sa mga dayuhan upang malampasan ang mga hadlang sa pag-aaral ng Japanese, at upang tunay na makabilang at maging masaya sa lipunan ng Japan.